­­مورد عجیب لوت‌باکس

نویسنده: کسری کریمی‌طار‌ شماره: 193
سال 2012 (1391) یکی از پراهمیت‌ترین ادوار صنعت بازی طی 50 سال گذشته است. در حالی که تنها یک سال به زمان عرضه‌ی کنسول‌های نسل هشتم باقی مانده بود، ناشران بزرگ تمامی سعی خود را ‌کردند تا قیمت بازی‌ها از زمان عرضه‌ی این محصولات افزایش پیدا کند...
 سال 2012 (1391) یکی از پراهمیت‌ترین ادوار صنعت بازی طی 50 سال گذشته است. در حالی که تنها یک سال به زمان عرضه‌ی کنسول‌های نسل هشتم باقی مانده بود، ناشران بزرگ تمامی سعی خود را ‌کردند تا قیمت بازی‌ها از زمان عرضه‌ی این محصولات افزایش پیدا کند. این مذاکرات سخت و فشرده، سه ضلع داشت. در رأس هرم، سازندگان کنسول قرار داشتند که باید تصمیم نهایی را می‌گرفتند و در دو طرف دیگر ناشران بزرگ و مغازه‌های عرضه‌ی مستقیم بازی. ناشران به هیچ وجه از فروش دوبار‌ه‌ی بازی‌های خود به‌وسیله‌ی فروشگاه‌هایی مانند «گیم استاپ» راضی نبودند و اعتقاد داشتند که فروشگاه‌ها با هر فروش یا اجاره‌ی بازی باید سهمی از این عملیات را به آن‌ها پرداخت کنند. از طرفی با افزایش قدرت سخت‌افزاری، هزینه‌های ساخت هم افزایش پیدا کرده بود و این کمپانی‌ها نیاز به ضمانتنامه‌ای داشتند که بقای آن‌ها را تضمین کند. این مذاکرات در نهایت راه به جایی نبرد و «مایکروسافت» هم به واسطه‌ی کنفرانس ضعیفش در «‌E3 2013» تمامی نقشه‌ها را نقش بر آب کرد. همین موضوع باعث شد تا نه تنها قیمت بازی‌ها 60 دلار باقی بماند، بلکه ناشران به فکر ابداع شیوه‌هایی بیفتند که به‌واسطه‌ی آن پول بیشتری از کاربران دریافت کنند؛ شیوه‌هایی که گاه دست‌کمی از دزدی ندارند و تنها هدف آن‌ها گرفتن پول به هر قیمتی از کاربران است. فعلا گل سر‌سبد این شیوه‌ها، «Loot Box» است که این روزها به لطف افتضاح شرکت ‌EA بر سر‌زبان‌ها افتاده.

 پرداخت درون‌برنامه‌ای چیست؟
تمامی اتفاقاتی که به آن‌ها اشاره کردیم، باعث شد تا ناشران شیوه‌های جدیدی برای درآمدزایی پیدا کنند که در نهایت همه‌ی آن‌ها تنها راهی برای گرفتن پول بیشتر از کاربر هستند. درحال حاضر محبوب‌ترین مدل درآمدزایی، Microtransaction است که در آن کاربر با پرداخت مبلغ مشخصی، آیتم یا کاراکتر مورد نظر خود را آزاد می‌کند. این نوع كسب و كار، مرسوم‌ترین شیوه‌ی درآمدزایی بازی‌های موبایلی و رایگان است و ناشران از این طریق می‌توانند درآمد فراوانی از بازی به ظاهر رایگان خود کسب کنند. خیلی از بازی‌ها رایگان به شیوه‌ای طراحی شده‌اند تا کاربر با پرداخت پول بتواند در بازی برنده شود؛ شیوه‌ای که به آن Pay-to-win هم گفته می‌شود. برای نمونه می‌توان به بازی مشهور «Hearthstone» ساخته‌ی «استودیوی بلیزارد» اشاره کرد که در آن کاربران با پرداخت پول می‌توانند کارت‌های قوی‌تری تهیه و در رقابت از آن‌ها استفاده کنند...