من کنترل می‌کنم

نویسنده:
مسئله‌ی دیگر این است که مردم می‌توانند روی تعامل‌های آن‌لاینشان کنترل بسیار بیشتری داشته باشند. به این معنا که می‌توانند تا درجه‌ی بسیار بالایی، چگونگی تجربه‌ی دیگران از خودشان را تنظیم و مدیریت کنند....
مسئله‌ی دیگر این است که مردم می‌توانند روی تعامل‌های آن‌لاینشان کنترل بسیار بیشتری داشته باشند. به این معنا که می‌توانند تا درجه‌ی بسیار بالایی، چگونگی تجربه‌ی دیگران از خودشان را تنظیم و مدیریت کنند. در شبکه‌های اجتماعی، می‌توانید تنها عکس‌های خوبتان را منتشر کنید، کامنت‌هایی را که دوست ندارید حذف کنید، نحوه‌ی نگارشتان را ویرایش کنید، مطالب سطح ‌بالا به اشتراک بگذارید و ... . این کار فرایند مغزی عمیقی را ارضا می‌کند که «مدیریت تأثیرگذاری» نامیده می‌شود. فرایندی که ما را دائما وامی‌دارد بهترین تصویر از خودمان را ارائه دهیم تا بیشتر مورد پذیرش دیگران قرار بگیریم.
در سال ۲۰۱۴ (۱۳۹۳) در «دانشگاه شفیلد» و زیر نظر دکتر «تام فارو» (Tom Farrow) مطالعه‌ای در زمینه‌ی مدیریت تأثیرگذاری انجام شد. پژوهشگران که از فناوری اسکن بهره می‌بردند، از شرکت‌کنندگان در این آزمایش می‌خواستند رفتارهایی را انتخاب کنند که فکر می‌کنند باعث می‌شود دیگران آن‌ها را دوست داشته باشند. در بخشی دیگر از این آزمایش، از شرکت‌کنندگان خواسته می‌شد رفتارهایی را انتخاب کنند که باعث شود در چشم دیگران بد به نظر برسند. طی این آزمایش، فعالیت‌های قشر جلویی مغز میانی، مغز میانی و مخچه ثبت می‌شد؛ با این فرض که این بخش‌های مغز در فرایند پردازش تصویری که می‌خواهیم از خودمان در برابر دیگران به نمایش بگذاریم، نقش دارند. ولی این نواحی از مغز تنها زمانی فعالیت قابل ملاحظه‌ای داشتند که شرکت‌کنندگان می‌کوشیدند خودشان را بد جلوه بدهند. یعنی رفتارهایی را انتخاب می‌کردند که فکر می‌کردند از چشم دیگران بد به نظر می‌رسد و هنگام انتخاب رفتارهای مثبت (رفتارهایی که در چشم دیگران خوب باشد) تفاوت تشخیص‌پذیری در فعالیت عادی مغز مشاهده نمی‌شد. با توجه به این حقیقت که افراد در پردازش رفتارهای مثبت سریع‌ترند، نتیجه گرفته شد که ارائه‌ی تصویری مثبت از خودمان به دیگران کاری است که مغز همیشه دارد انجام می‌دهد. این فرایند، حالت پیش‌فرض مغز است....



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code