زوم

كابوس دنیای خیالی

نویسنده:
تجربه‌ی روزمره به ما می‌گوید کــه اشــیای پیرامونمان، آدم‌ها و رویدادها، واقعیت‌هایی هستند که حتی در زمان خواب یا بیهوشی ما به کار خود ادامه می‌دهند و مستقل از ما وجود دارند، مثلا متوجه می‌شویم از زمانی که خواب بوده‌ایم تا بیدار شویم، چیدمان خودروهای پارک شده‌ی داخل کوچه تغییر کرده یا چند ردیف آجر به دیوار خانه‌ی در حال ساخت روبه‌رویی اضافه شده است....
یك مناقشه‌ی بزرگ
تجربه‌ی روزمره به ما می‌گوید کــه اشــیای پیرامونمان، آدم‌ها و رویدادها، واقعیت‌هایی هستند که حتی در زمان خواب یا بیهوشی ما به کار خود ادامه می‌دهند و مستقل از ما وجود دارند، مثلا متوجه می‌شویم از زمانی که خواب بوده‌ایم تا بیدار شویم، چیدمان خودروهای پارک شده‌ی داخل کوچه تغییر کرده یا چند ردیف آجر به دیوار خانه‌ی در حال ساخت روبه‌رویی اضافه شده است.
 این تجربیات روزمره به ما نشان می‌دهند که جهان واقعی، جایی بیرون از ذهن ما و مستقل از ذهن ما وجود دارد. عقل سلیم در واقعی بودن این رویدادها و اشیا تردید ندارد و اگر کسی تصور کند همه‌ی جهان واقعی، سایه‌ای از یک واقعیت دیگر است یا این‌که اساسا وجود ندارد و سراسر وهم است، یا یک فیلسوف شک‌گراست یا یک بیمار اسکیزوفرنیک که مثلا به «هذیان نیست‌انگاری» (Nihilistic delusion) دچار شده است، اما اگر می‌خواهیم بدانیم که تکنولوژی چگونه ممكن است در آینده تصور انسان را از واقعیت تغییر بدهد، پیش از هر چیز باید بدانیم مقصودمان از واقعیت چیست.
 مثلا واقعیت از جنبه‌ی فلسفی؟ یا واقعیت فیزیکی و مسئله‌ی نقش ناظر در مشاهده، که در جریان تحولات فیزیک جدید در قرن بیستم مطرح شد؟ مقصودمان درک روانی از مفهوم واقعیت است یا مثلا مسئله‌ی «واقعیت مجازی» که در بازی‌های ویدئویی و تکنولوژی‌های جدید، در دهه‌های اخیر توسعه پیدا کرده است؟...



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code