قالیچه‌ای از تار و پود افسانه

نویسنده: سلیمان فرهادیان
هر از چندی، اخباری در برخی رسانه‌ها منتشر می‌شود مبنی بر این‌که بسیاری از دست‌آوردهای علمی و فناوری نوین را، گذشتگان ما نیز در اختیار داشته‌اند...
هر از چندی، اخباری در برخی رسانه‌ها منتشر می‌شود مبنی بر این‌که بسیاری از دست‌آوردهای علمی و فناوری نوین را، گذشتگان ما نیز در اختیار داشته‌اند. حتی برخی پا را از این هم فراتر می‌گذارند و مدعی می‌شوند زمانی ما فناوری‌های بسیار پیش‌رفته‌ای داشتیم که امروزه دانشمندان دنیا به‌رغم این همه پیش‌رفت، از درک راز و رمز‌های آن ناتوان‌اند. این گونه مطالب که معمولا در دسته‌ی «شبه‌علم» قرار می‌گیرد، در وبلاگ‌ها و شبکه‌های اجتماعی بیشتر دیده می‌شود، چراکه در این فضاها، انتشار و انتقال مفاهیم نه بر اساس تفکر منطقی و علمی که بیشتر براساس احساس‌های زودگذر و خودشیفتگی‌های ملی استوار است. اکنون می‌خواهیم یکی از این اخبار را که ادعا می‌کند «قدما، قالیچه‌ی خاصی به نام «قالیچه سلیمان» ساخته بودند که بر اساس اصول علمی پرواز می‌کرد»، بررسی کنیم.

یک قالی ضدجاذبه!
طبق ادعای اول، در سال 1386 سه دانشگاه بزرگ جهان -یعنى دانشگاه آكسفورد، دانشگاه هاروارد و دانشگاهى از آلمان- پروژه‌ی مشتركى را شروع كردند كه موضوع آن بررسى یك عنصر ضدجاذبه به نام «گراویتون» در سطح سیارک‌ها بود كه تلسكوپ فضایى هابل آن را شناسایى کرده بود. این گروه بعد از دو سال تحقیق متوجه شدند؛ ممکن است این عنصر در بیابان «نجد» در عربستان، بیابانى در چین و كویر «ریگ‌جن» در ایران یافت شود. (البته این داستان، نسخه‌ی دیگری هم دارد که در آن گفته شده «این عنصر در عربستان، ایران و مصر (و نه چین) یافت می‌شود و گروهی از فیزیک‌دانان انستیتو «نیلز بور» دانمارک، گروه کشاورزی و کانی‌شناسی دانشگاه ماساچوست آمریکا و بخش باستان‌شناسی دانشگاه آکسفورد انگلستان در این تحقیق شرکت داشته‌اند».) تیم مشترک تحقیقاتى طی مدت سه سال بررسى خاک و شن‌هاى بیابان‌هاى عربستان و چین، از یافتن این عنصر ولو به مقدار اندک ناامید شدند. نوبت به تنها گزینه‌ی باقی‌مانده یعنى كویر ریگ‌جن رسید. اما آن زمان، اجازه‌ی ورود به ایران وجود نداشت. از سوى دانشگاه آكسفورد، با سفیر انگلیس در ایران تماس گرفتند، موضوع را مطرح و تقاضاى كمک کردند...



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code