عكس فوری از یک سیاهچاله

نویسنده:
آوریل ۲۰۱۷ (اردیبهشت ۱۳۹۶) بیش از هزار دیسک سخت (هارددیسک) از هفت رصدخانه در سه قاره‌ی مختلف به مرکز تحلیل داده در ایالات متحده‌ی آمریکا رفت....
ترجمه: سوگند متقی| آوریل ۲۰۱۷ (اردیبهشت ۱۳۹۶) بیش از هزار دیسک سخت (هارددیسک) از هفت رصدخانه در سه قاره‌ی مختلف به مرکز تحلیل داده در ایالات متحده‌ی آمریکا رفت. این دیسک‌ها مأمور جابه‌جایی بیش از سه پتابایت (سه هزار ترابایت) داده بودند. این مقدار بیشتر از حجمی است که شما برای ذخیره‌ی تمام فیلم‌های تاریخ سینما احتیاج دارید، اما به‌سختی برای تهیه‌ی تصویری تار از یکی از گریزپاترین ساختارهای موجود در عالم کافی است: سیاهچاله. داده‌های لازم برای ثبت این عکس فوری کوچک از آرایه‌ی تلسکوپی «ایونت هورایزن» به‌دست‌آمده‌است كه از به هم پیوستن رصدخانه‌های متعددی در سراسر زمین شكل گرفته است.

سیاهچاله‌ها به دو نوع اصلی تقسیم می‌شوند. «سیاهچاله‌های ستاره‌ای» وقتی به وجود می‌آیند که سوخت یک ستاره‌ی بسیار بزرگ به پایان می‌رسد و ستاره متورم می‌شود. لایه‌های بیرونی آن منفجر می‌شود و ستاره تحت نیروی گرانشش در خود فرومی‌ریزد. این اتفاق تا جایی ادامه می‌یابد که حجم این جسم به صفر می‌رسد و یک تکینگی در فضا زمان ایجاد می‌کند. از آن‌جایی که ستاره‌ها بخش زیادی از جرم اولیه خود را بر اثر انفجار از دست می‌دهند، حتی بزرگ‌ترین ستاره‌ها نیز سیاهچاله‌های نسبتا کوچکی ایجاد می‌کنند.
بزرگ‌ترین سیاهچاله‌های ستاره‌ای که می‌شناسیم، ۳۰ برابر خورشید و کوچک‌ترین آن‌ها بین چهار تا 10 برابر آن جرم دارند؛ اما دسته‌بندی دیگری از سیاهچاله‌ها وجود دارد که «سیاهچاله‌های ابرپرجرم» نامیده می‌شوند....



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code